Επιχείρηση “Μέδουσα”, η 2η μάχη του Panjwai: Κατά κράτος ήττα για τους… (vid.)

Το 2006 ήταν και αυτή μια ανήσυχη χρονιά για τους Δυτικούς στρατιώτες που μάχονταν στο Αφγανιστάν. Στην περιοχή του Panjwai, νοτιοδυτικά της Κανταχάρ, κοντά στα σύνορα με το Πακιστάν, σημειώθηκαν πολλές συγκρούσεις κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού.

Οι επιχειρήσεις στην περιοχή επαναλήφθηκαν στις αρχές του φθινοπώρου και σε αυτές διακρίθηκαν ιδιαίτερα τα καναδικά Princess Patricia’s Canadian Light Infantry (PPCLI) και Royal Canadian Regiment (RCR). Οι Ταλιμπλάν ήδη από το 2004 συγκέντρωναν δυνάμεις γύρω από την σημαντική πόλη Κανταχάρ με σκοπό να την αποκλείσουν. Η επαρχία της Κανταχάρ συνορεύει με το Πακιστάν και αποτελεί ιδανικό τόπο για διεξαγωγή ανταρτοπολέμου με τους εκατοντάδες οικισμούς, τα βουνά και τις κοιλάδες που βρίσκονται εκεί.

Στα τέλη του 2005 οι Ταλιμπάν είχε εντείνει τη δράση τους σε όλη τη χώρα με ενέδρες και βομβιστικές επιθέσεις. Παράλληλα στην περιοχή του Panjwai, σε απόσταση μόλις 60 χλμ. από την Κανταχάρ, οι Ταλιμπάν άρχισαν να δημιουργούν οχυρή βάση.

Από αέρος αναγνωρίσεις έδειξαν ότι οι Ταλιμπάν δεν σκόπευαν να υποχωρήσουν αλλά θα έδιναν μάχη για την υπεράσπιση των οχυρών τους. Και πράγματι οι Ταλιμπάν είχαν δημιουργήσει κανονικό μέτωπο σε μήκος 100 χλμ. περίπου με θέσεις μάχης, θέσεις βαρέων όπλων, χαρακώματα επικοινωνίας, αποθήκες και θέσεις διοίκησης. Επί των θέσεων αυτών τάχθηκαν περίπου 12.000 Ταλιμπάν.

Την ώρα που συνέβαιναν αυτά τα δύο καναδικά τμήματα κινήθηκαν προς την περιοχή με σκοπό να αντικαταστήσουν αμερικανικές δυνάμεις. Οι Καναδοί δεν είχαν επαρκή πληροφόρηση για τον αντίπαλο και αμέσως μετά την εγκατάστασή τους στην περιοχή οι προκεχωρημένες θέσεις τους δέχονταν συνεχείς επιθέσεις από τους Ταλιμπάν που υποστηρίζονταν από πυρά όλμων και πυροβολικού.

Οι Ταλιμάν εξαπέλυαν φανατισμένες επιθέσεις αλλά για την ώρα οι Καναδοί άντεχαν. Ο Καναδός αρχιστράτηγος Ρίκ Χίλιερ, γνωστός ως «ο θείος Ρικ», πίεσε το ΝΑΤΟ για την ανάληψη άμεσα, ισχυρής αντεπίθεσης, με σκοπό την εξουδετέρωση των Ταλιμπάν στην περιοχή και την χαλάρωση της πίεσης στους στρατιώτες του. Στο μεταξύ ο νέος Καναδός πρωθυπουργός Χάρπερ αποφάσισε να ενισχύσει τις καναδικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν στέλνοντας εφόδια και ενισχύσεις, μεταξύ των οποίων και το περίφημο – τεθωρακισμένο πλέον – Fort Garry Horse Regiment.

Επίθεση

Κατόπιν αυτού αποφασίστηκε η εκτέλεση επίθεσης κατά των Ταλιμπάν με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Μέδουσα». Τα καναδικά τμήματα (δύο τάγματα πεζικού, μια επιλαρχία αρμάτων), θα επιτίθονταν στο κέντρο της αμυντικής τοποθεσίας των Ταλιμπάν με σκοπό να την διασπάσουν και κατόπιν να πλευροκοπήσουν τα εχθρικά τμήματα.

Τα πλευρά των Καναδών θα υποστήριζαν μικρά τμήματα Βρετανών πεζοναυτών, Αμερικανοί SEALS και λίγοι Ολλανδοί στρατιώτες. Τα ξημερώματα της 2ας Σεπτεμβρίου 2006 η επίθεση ξεκίνησε. Υποστηριζόμενοι από άνω των 100 αεροσκάφη και ελικόπτερα και το ανάλογο πυροβολικό, οι Καναδοί διέσπασαν την εχθρική τοποθεσία με την πρώτη κρούση παρά την φανατισμένη αντίδραση του εχθρού.

Τουλάχιστον 200 Ταλιμπάν σκοτώθηκαν και 80 αιχμαλωτίσθηκαν στην φάση αυτή που όμως συνοδεύτηκε από την συντριβή βρετανικού αεροσκάφους επιτήρησης Nimrod MR2 και τον θάνατο και του 14μελούς πληρώματός του. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι οι Βρετανοί επέβαιναν ελικοπτέρου Chinook που κατερρίφθη από τους Ταλιμπάν.

Ιδιαίτερα σκληρή αντίσταση συνάντησε ο Λόχος C του RCR που είχε τέσσερις νεκρούς, εννέα τραυματίες και πολλά οχήματά του καταστραμμένα στην σύγκρουση για την κατάληψη οχυρωμένων χωριών στην περιοχή Pasmul. Οι μάχες συνεχίστηκαν σκληρές καθώς οι Καναδοί προσπάθησαν να περικυκλώσουν δυνάμεις των Ταλιμπάν, εκατέρωθεν του ρήγματος που είχαν επιτύχει.

Ωστόσο στις 4 Σεπτεμβρίου οι Καναδοί επλήγησαν κατά λάθος από αμερικανικά αεροσκάφη. Ένας στρατιώτης σκοτώθηκε και τουλάχιστον 30 τραυματίσθηκαν, οι πέντε βαριά. Σε αντιδιαστολή σκοτώθηκαν τουλάχιστον 51 Ταλιμπάν από πυρά αεροσκαφών, αλλά και του καναδικού και ολλανδικού πυροβολικού. Οι Καναδοί υπολόγισαν ότι είχαν παγιδεύσει τουλάχιστον 700 Ταλιμπάν.

Άλλοι 40 Ταλιμπάν, αλλά και τουλάχιστον 10 άμαχοι, σκοτώθηκαν την επομένη από αεροσκάφη και πυροβολικό του ΝΑΤΟ. Οι Καναδοί είχαν πέντε τραυματίες από πυρά όλμων. Τις επόμενες ημέρες η μάχη αναζωπυρώθηκε. Αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθούν άλλοι 92 Ταλιμπάν, πολλοί εκ των οποίων ήταν θύματα των Καναδών ελεύθερων σκοπευτών.

Τις επόμενες ημέρες συνεχίστηκαν οι προσπάθειες περικύκλωσης. Οι Ταλιμπάν αντέδρασαν με επίθεση αντιπερισπασμού στην επαρχία Farah, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Οι Καναδοί συνέχισαν την επίθεση μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου με τους Ταλιμπάν να εγκαταλείπουν τις οχυρές τους θέσεις και να υποχωρούν.

Οι Καναδοί είχαν 14 νεκρούς και πάνω από 40 τραυματίες στην επιχείρηση. Επίσης χάθηκε ένας Αμερικανός, ένας Ολλανδός, τρεις Αφγανοί και οι προαναφερθέντες 14 Βρετανοί. Οι Ταλιμπάν είχαν τουλάχιστον 2.000 νεκρούς και 400 αιχμαλώτους.