Λόφος 170… Οι Βρετανοί κομάντο αποκόπτουν μια ιαπωνική μεραρχία (vid.)

Το 1945 οι Σύμμαχοι πίεζαν τους Ιάπωνες στη Βιρμανία. Η βρετανική διοίκηση αποφάσισε να καταλάβει την περιοχή του Αρακάν προσπαθώντας να αποκόψει την υποχώρηση των Ιαπώνων προς τη Ραγκούν. Για τον σκοπό αυτό αποφασίστηκε η απόβαση της 3ης Ταξιαρχίας Κομάντο στα νώτα του εχθρού.

Στα τέλη Δεκεμβρίου 1944 το XV Ινδικό Σώμα Στρατού ξεκίνησε την επίθεση. Η διοίκηση του σώματος επεφύλασσε σημαντικό ρόλο στην 3η Ταξιαρχία Κομάντο (1ο, 5ο, 42ο και 44ο Κομάντο υπό τον ταξίαρχο Κάμπελ Χάρντι). Το σχέδιο προέβλεπε απόβαση πρώτα του 5ου Κομάντο που θα λειτουργούσε ως προπομπός και κατόπιν και των λοιπών τμημάτων με στόχο την κατάληψη του Κανγκαού και σημαντικών ερεισμάτων γύρω του προς αποκοπή της ιαπωνικής οδού υποχώρησης.

Το 5ο Κομάντο της 3η Ταξιαρχία Κομάντο αποβιβάστηκε στο Μεϊμπόν στις 12 Ιανουαρίου. Οι κομάντο κινήθηκαν μέσω ελών και ορυζώνων μεταφέροντας όλο τον εξοπλισμό τους. Το κύριο εδαφικό έρεισμα στη περιοχή ήταν ο λόφος 170. Την ίδια ώρα οι λοιπές μονάδες της 3ης Ταξιαρχίας αποβιβάστηκαν 3 χλμ. νότια του Κανγκαού χωρίς προπαρασκευή πυρών ώστε να μην γίνουν αντιληπτές από τους Ιάπωνες.

Το 1ο Κομάντο διατάχθηκε να εξασφαλίσει τον Λόφο 170 με την υποστήριξη του 5ου Κομάντο. Το 42ο Κομάντο θα εξασφάλιζε την ασφάλεια του προγεφυρώματος ενώ το 44ο Κομάντο είχε ως αποστολή την εξασφάλιση δύο μικρών κοιλάδων ανατολικά του Λόφου 170. Όλα έγιναν χωρίς οι Ιάπωνες να αντιδράσουν.

Μόλις τη νύκτα της 23ης προς 24η Ιανουαρίου σημειώθηκε η πρώτη ιαπωνική αντίδραση με επίθεση σε μια από τις κοιλάδες που οι Βρετανοί είχαν ονομάσει Πίνερ. Το Ιαπωνικό πυροβολικό άρχισε να σφυροκοπά τους Βρετανούς που όμως άντεξαν υποδειγματικά. Στις 26 Ιανουαρίου συμβατικά τμήματα αντικατέστησαν το 44ο Κομάντο στις δύο κοιλάδες.

Οι βρετανικές δυνάμεις κατάφεραν να καταλάβουν το Κανγκαού αλλά οι Ιάπωνες αντεπιτέθηκαν. Στις 31 Ιανουαρίου το ιαπωνικό 154ο Σύνταγμα Πεζικού, υποστηριζόμενο από πυροβολικό επιτέθηκε κατά των βρετανικών θέσεων στον Λόφο 170. Οι Ιάπωνες εστίασαν την επίθεσή τους στις θέσεις του 1ου Κομάντο επί μετώπου μόλις 100 μ. κατά κύματα.

Τους κομάντο υποστήριζαν και τρία άρματα Sherman από τα οποία όμως τα δύο καταστράφηκαν άμεσα από ομάδες αυτοκτονίας του ιαπωνικού πεζικού. Παράλληλα πίεσαν ασφυκτικά τον 4ο Ουλαμό του 1ου Κομάντο που τηρούσε το μέτωπο στο σημείο αυτό. Προσπάθεια των Βρετανών να αντεπιτεθούν αποκρούστηκε από μαζικά πυρά ιαπωνικών πολυβόλων. Νέα αντεπίθεση υποστηριζόμενη από το μοναδικό Sherman επίσης απέτυχε.

Ακόμα κι έτσι όμως οι Ιάπωνες δεν κατάφεραν να ανατρέψουν τους Βρετανούς καθώς το 42ο και το 5ο Κομάντο έσπευσαν να υποστηρίξουν το 1ο Κομάντο, ενώ και ένα ινδικό τάγμα πλαγικόπησε τους αντιπάλους. Οι πεισματάρηδες Ιάπωνες όμως συνέχισαν και εξαπέλυσαν νυκτερινή επίθεση κατά του 5ου Κομάντο, η οποία όμως αποκρούστηκε ύστερα από άγρια αγώνα σώμα με σώμα με ξιφολόγχες και μαχαίρια.

Κατόπιν αυτού οι Ιάπωνες αποσύρθηκαν παραδεχόμενοι την ήττα τους. Οι Βρετανοί ανακάλυψαν τα πτώματα 340 Ιαπώνων. Οι ίδιοι είχαν 45 νεκρούς και 90 τραυματίες.  Νέες βρετανικές αποβάσεις στο Αρακάν είχαν ως αποτέλεσμα να διαταχθεί η υποχώρηση του συνόλου των δυνάμεων της ιαπωνικής 28ης Στρατιάς από την περιοχή.

Ήρωας της μάχης αναδείχτηκε ο υπολοχαγός Τζορτζ Νόουλαντ επικεφαλής του 4ου Ουλαμού του 1ου Κομάντο. Αυτός και οι 24 άνδρες του πολέμησαν κυριολεκτικά ηρωικά. O ίδιος σκοτώθηκε και 14 από τους άνδρες του σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν.