Μια αερομαχία 6:1… Η εμπειρία και η ικανότητα, έναντι αριθμών

Το μαχητικό Vought F-8, ο «πρώτος εξάδελφος» του επιθετικού A-7 Corsair, υπήρξε ένα από καλύτερα καταδιωκτικά της αμερικανικής Ναυτικής Αεροπορίας, στο διάστημα 1957-1976. Τα αεροσκάφη του τύπου μετείχαν και στον πόλεμο του Βιετνάμ, επιχειρώντας από αμερικανικά αεροπλανοφόρα, τα οποία, συνήθως, αγκυροβολούσαν στον κόλπο του Τονκίνου.

Το αεροσκάφος ήταν οπλισμένο με τέσσερα πυροβόλα των 20mm, ανά δύο τοποθετημένα στο μπροστινό τμήματα της ατράκτου, ενώ μπορούσαν να μεταφέρουν και πυραύλους αέρος – αέρος ΑΙΜ-9 Sidewinder. Το αεροσκάφος μπορούσε να αναπτύξει μέγιστη ταχύτητα περί τα 1.800 χιλιόμετρα ανά ώρα. σε μεγάλο ύψος.

Στις 14 Δεκεμβρίου 1967 ένα F-8, της VF-11/111 Μοίρας του αεροπλανοφόρου USS «Oriskany», με χειριστή τον υποπλοίαρχο Ρίτσαρντ Σάφερτ, διατάχθηκε να συνοδεύσει ένα ελαφρύ επιθετικό αεροσκάφος Α-4 Skyhawk, το οποίο θα έπληττε μια συστοιχία αντιαεροπορικών πυραύλων των Βορειοβιετναμέζων.

Καθώς τα δύο αμερικανικά αεροσκάφη πετούσαν προς τον στόχο, εμφανίστηκαν δύο βορειοβιετναμέζικα μαχητικά Mig-17. Τα εν λόγω αεροσκάφη ήταν παρωχημένα, μεν, αλλά ήταν εξαιρετικά σε κλειστή αερομαχία. ο Σάφερτ όταν είδε τα αντίπαλα αεροσκάφη, «βούτηξε» για να ξεφύγει, καθώς είχε αιφνιδιαστεί.

Από τα 6.000μ. κατέβηκε στα 1.000μ. Τότε αναζήτησε το Α-4, αλλά αντί αυτού είδε άλλα δύο Mig να έρχονται εναντίον του. Ο Σάφερτ, πάντως, δεν ήταν ένας τυχαίος πιλότος. Είχε ήδη συνολική πτητική εμπειρία 3.500 ωρών. Έτσι αποφάσισε να αντιμετωπίσει τα τέσσερα αντίπαλα αεροσκάφη, παρότι γνώριζε την υπεροχή των αντιπάλων αεροσκαφών σε ευελιξία. Τα τέσσερα Mig χωρίστηκαν σε δύο ζεύγη και προσπάθησαν να επιτεθούν.

Ο Σάφερτ, με συνεχείς ελιγμούς, χρησιμοποιώντας τον μετακαυστήρα, κατάφερε να βρεθεί πίσω από το ένα ζεύγος Mig και να στοχοποιήσει, ένα Mig, εξαπολύοντας έναν πύραυλο εναντίον του, ο οποίος όμως δεν εξεράγη. Το ίδιο συνέβη, λίγο αργότερα, εναντίον ενός δεύτερου Mig.

Ήταν η σειρά των Mig να απαντήσουν, βάλλοντας εναντίον του δύο πυραύλους Κ-13, οι οποίοι όμως αστόχησαν. Ο Σάφερτ κατάφερε, σε λίγο, να κερδίσει εκ νέου πλεονέκτημα, αλλά και ο τρίτος πύραυλος που επιχείρησε να βάλλει αστόχησε, λόγω βλάβης στο σύστημα καθοδήγησης. Έτσι ο Αμερικανός πιλότος απέμεινε με έναν πύραυλο και τα πυροβόλα του, να μάχεται για τη ζωή του, απέναντι σε τέσσερα εχθρικά μαχητικά.

Με μια στροφή 5g, o Σάφερτ, βρέθηκα και πάλι στην ουρά ενός Mig, αλλά όταν πίεσε το μπουτόν των πυροβόλων του, αυτά δεν ανταποκρίθηκαν, καθώς οι ελιγμοί σε υψηλά g προκάλεσαν βλάβη στο πνευματικό σύστημα γέμισης των πυροβόλων, προκαλώντας τους εμπλοκή. Την ώρα δε που ο Σάφερτ βρισκόταν άοπλος, ουσιαστικά, έναντι τεσσάρων αντιπάλων, άλλα δύο αεροσκάφη φάνηκαν και αυτή τη φορά ήταν σύγχρονα Mig-21, εξοπλισμένα με πυραύλους.

Τα Mig-21 έβαλλαν από έναν πύραυλο το καθένα κατά του απεγνωσμένα ελισσόμενου F-8, αλλά δεν βρήκαν στόχο. Απέναντι σε έξι, πλέον, αντιπάλους, και χωρίς όπλα, ο Σάφερτ, αποφάσισε να διακόψει τη μάχη και να επιστρέψει στο αεροπλανοφόρο του. Άλλωστε του απέμεναν ελάχιστα καύσιμα.

Αν και λόγω αστοχίας των όπλων του δεν κατάφερε να καταρρίψει κανένα αντίπαλο αεροσκάφος, η αερομαχία αυτή διδάσκεται μέχρι σήμερα στις αμερικανικές και όχι μόνο, αεροπορικές σχολές, μια αερομαχία με αναλογία 6:1.