Ολλανδία 1940: Ο στρατός και η προσπάθεια κατά της πανίσχυρης Βέρμαχτ

Η μικρή Ολλανδία βρέθηκε το 1940 αγκιστρωμένη στη δίνη της μεγαλύτερης παγκόσμιας σύγκρουσης χωρίς να το επιθυμεί και το κυριότερο χωρίς να είναι ανάλογα προετοιμασμένη στρατιωτικά.

Η Ολλανδία δεν είχε εμπλακεί στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και αυτό είχε προσδώσει στην ηγεσία της μια αίσθηση ασφαλείας καθώς θεωρούσε πως και στην επερχόμενη σύγκρουση θα μπορούσε να ξεφύγει από τη μοίρα. Ο Ολλανδικός Στρατός ήταν μικρός. Από το 1922 ίσχυε θητεία διάρκειας μόλις 165 ημερών για όλους τους άνδρες ηλικίας 18 ετών.

Από τον Απρίλιο του 1938 η θητεία επεκτάθηκε στους 11 μήνες. Ο στρατός διέθετε γενικό επιτελείο και 11 όπλα και σώματα. Το πεζικό αποτελείτο από 48 Συντάγματα Πεζικού (ΣΠ), 24 εφεδρικά τάγματα πεζικού και 21 εφεδρικούς συνοριακούς λόχους πεζικού, δύο Συντάγματα Ποδηλατιστών και 22 λόχους πολυβόλων.

Το ιππικό παρέτασσε πέντε έφιππα συντάγματα και δύο συντάγματα μοτοσικλετιστών καθώς και δύο ίλες θωρακισμένων οχημάτων, ενώ το όπλο του πυροβολικού διέθετε 22 συντάγματα, ένα μηχανοκίνητο σύνταγμα, δύο αντιαεροπορικά συντάγματα και παράκτια πυροβόλα.

Συνολικά υπήρχαν τέσσερα Σώματα Στρατού (ΣΣ) έκαστο με δύο Μεραρχίες Πεζικού (ΜΠ), η προσωρινής συγκρότησης Μεραρχία «Πέελ» (από τον ομώνυμο ποταμό), η Ελαφρά Μεραρχία (ΕΜ) και τρεις Ταξιαρχίες Πεζικού (ΤΞΠΖ) η οποία όταν εκδηλώθηκε η γερμανική επίθεση δεν είχε πλήρως συγκροτηθεί. Παράλληλα υπήρχαν και τα στρατεύματα των συνοριακών τομέων. Επίσης υπήρχε η διοίκηση του «Ολλανδικού Φρουρίου», της τελευταίας γραμμής άμυνας.

Κάθε ΜΠ διέθετε τρία ΣΠ, ένα Σύνταγμα Πυροβολικού, Μηχανικό και υπηρεσίες. Κάθε ΣΠ διέθετε τρία τάγματα πεζικού, έναν λόχο όλμων, έναν λόχο αντιαρματικών και μια πυροβολαρχία ελαφρών πυροβόλων των 57mm. Κάθε τάγμα παρέτασσε τρείς λόχους τυφεκιοφόρων και ένα λόχο πολυβόλων. Οι λόχοι τυφεκιοφόρων είχαν δύναμη 184 ανδρών. Ο λόχος διέθετε τρείς ή τέσσερις διμοιρίες, έκαστη με τρεις ή τέσσερις ομάδες μάχης.

Τα ενεργά ΣΠ (1ο έως 24ο ) είχαν δύναμη 2.691 ανδρών. Τα επιστρατευόμενα ΣΠ (25ο έως και 48) παρέτασσαν 2.200 άνδρες. Τα Συντάγματα Ποδηλατιστών διέθεταν επίσης τρία τάγματα έκαστο. Κάθε τάγμα διέθετε τρεις λόχους τυφεκιοφόρων, δυνάμεως 165 ανδρών έκαστος, λόχο πολυβόλων και λόχο αντιαρματικών και διμοιρία όλμων.

Οι Ολλανδοί στρατιώτες έφεραν το χαρακτηριστικό κράτος Μ1927. Οι ποδηλατιστές ήταν οπλισμένοι με αραβίδες Mannlicher M 1895 των 6,5mm, ενώ οι πεζοί συνάδελφοί τους το αντίστοιχο τυφέκιο. Κάθε ΜΠ διέθετε 216 οπλοπολυβόλα Lewis M20 των 6,5mm με γεμιστήρα 97φυσιγγίων, 108 πολυβόλα Schwarzlose M08/15 των 6,5mm. Επίσης διέθετε 18 όλμους των 81mm Stokes-Brandt και 12 αντιαρματικά πυροβόλα Bοhler των 47mm.

Ο λόχος όλμων διέθετε τρεις διμοιρίες έκαστη με δύο σωλήνες. Επίσης ο λόχος αντιαρματικών διέθετε έξι πυροβόλα.
Η Ολλανδία δέχτηκε τη γερμανική επίθεση τα ξημερώματα της 10ης Μαΐου 1940. Απέναντι στον Ολλανδικό Στρατό βρέθηκαν οι γερμανικές 6η και 18η Στρατιές.

Με την εκδήλωση της γερμανικής επίθεσης η γαλλική 7η Στρατιά κινήθηκε προς υποστήριξη των Ολλανδών. Στα βόρεια η γερμανική επίθεση καθηλώθηκε από τις ολλανδικές δυνάμεις και η αντίστασή τους δεν υπερνικήθηκε μέχρι την συνθηκολόγηση. Στο κέντρο τα ολλανδικά 2ο και 4ο ΣΣ αντιστάθηκαν σκληρά στη γραμμή «Γκρέμπε» και υποχώρησαν στις 14 Μαΐου.

Νότια το 3ο ΣΣ αντιστάθηκε όσο μπορούσε, αλλά ηττήθηκε στο Μάαστριχ και υποχρεώθηκε σε υποχώρηση. Παράλληλα Γερμανοί αλεξιπτωτιστές έπεσαν στα νώτα των Ολλανδών. Αντεπίθεση της ολλανδικής ΕΜ αποκρούστηκε με την συνδρομή της Luftwaffe. Πιεζόμενοι από παντού, οι Ολλανδοί συνθηκολόγησαν μετά και από ισοπεδωτικό βομβαρδισμό του Ρότερνταμ από τα γερμανικά αεροσκάφη.

Οι Ολλανδοί είχαν απώλειες 10.800 ανδρών στην σύντομη σύγκρουση με τους Γερμανούς, προκαλώντας τους απώλειες 9.300 ανδρών. Ο Ολλανδικός Στρατός διαλύθηκε επίσημα στις 15 Ιουλίου 1940.