Στάλινγκραντ: Η προσωπική μαρτυρία ενός ΝΕΚΡΟΥ Γερμανού στρατιώτη (vid.)

O Βίλελμ Χόφμαν ήταν ένας από τους χιλιάδες Γερμανούς στρατιώτες που βρέθηκε να πολεμά στο Στάλινγκραντ. Υπηρετούσε στο 267ο Σύνταγμα Πεζικού της 94η Μεραρχία Πεζικού.

Ο Χόμφαν τηρούσε ημερολόγιο το οποίο εν μέρει διασώθηκε. Μέσα από τις σελίδες του διαφαίνεται το υψηλό ηθικό, αρχικά των Γερμανών, η ελπίδα τους για σύντομη και νικηφόρα εξέλιξη της μάχης, αλλά και η σταδιακή διάψευσή της.

29η Ιουλίου 1942: «Ο λοχαγός μας, μας λέει ότι τα ρωσικά στρατεύματα είναι τελείως εξουθενωμένα και δεν μπορούν πια να αντισταθούν για πολύ. Το να φτάσουμε στον Βόλγα και να καταλάβουμε το Στάλινγκραντ δεν θα είναι πολύ δύσκολο για μας».

7η Αυγούστου 1942: «Ο λόχος μας σπεύδει μπροστά σαν αστραπή. Σήμερα έγραψα στην Έλσα. Γρήγορα θα ανταμωθούμε. Όλοι το αισθανόμαστε ότι το τέλος, η Νίκη, πλησιάζει».

24η Αυγούστου: «Ολόκληρη η πόλη καίγεται. Με διαταγή του Φύρερ μας η Luftawaffe την πυρπόλησε. Αυτό ακριβώς χρειάζονταν οι Ρώσοι για να σταματήσουν την αντίστασή τους».

1η Σεπτεμβρίου: «Προτίθενται πραγματικά οι Ρώσοι να αγωνιστούν επί της όχθης του Βόλγα; Θα είναι παράφρονες…»

6η Σεπτεμβρίου: «Παράλογη καρτερικότητα των Ρώσων…»

11η Σεπτεμβρίου: «Είναι φανατικοί…»

13η Σεπτεμβρίου: «… είναι άγρια θηρία…»

16η Σεπτεμβρίου: «Βάρβαροι… δεν είναι άνθρωποι αλλά δαίμονες…»

26η Σεπτεμβρίου: «Βάρβαροι χρησιμοποιούν γκανγκστερικές μεθόδους…»

27η Οκτωβρίου: «Οι Ρώσοι δεν είναι άνθρωποι αλλά ένα είδος σιδερόφρακτων υπάρξεων. Ποτέ δεν καταπονούνται και δεν φοβούνται τα πυρά…»

28η Οκτωβρίου: «Ο κάθε (Γερμανός) στρατιώτης θεωρεί τον εαυτό του ως άνθρωπο καταδικασμένο….»

Η μάχη της σιταποθήκης

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι καταχωρήσεις του για την σύγκρουση στην σιταποθήκη του Στάλινγκραντ.

16η Σεπτεμβρίου: «Το τάγμα μας μαζί με άρματα επιτέθηκε κατά της σιταποθήκης από την οποία βγαίνει καπνός και φλόγες. Τα σιτηρά καίγονται. Φαίνεται πως οι ίδιοι οι Ρώσοι τους έβαλαν φωτιά. Βαρβαρισμός. Το τάγμα υπέστη βαριές απώλειες.

«Δεν έχουν απομείνει πλέον των 60 ανδρών σε κάθε λόψο. Η σιταποθήκη δεν κατέχεται από ανθρώπους αλλά από διαβόλους τους οποίους ούτε οι φλόγες, ούτε οι σφαίρες μπορούν να βλάψουν».

18η Σεπτεμβρίου: «Ο αγώνας συνεχίζεται εντός της σιταποθήκης. Οι εντός αυτής Ρώσοι είναι καταδικασμένοι. Ο διοικητής του τάγματός μας, μας είπε πως οι κομισάριοι διέταξαν αυτούς τους άνδρες να πεθάνουν εκεί.

«Αν όλα τα κτήρια του Στάλινγκραντ τα υπερασπιστούν όπως την σιταποθήκη κανείς στρατιώτης μας δεν θα επιστρέψεις τη Γερμανία. είχα γράμμα από την Έλσα σήμερα. Με περιμένει στην πατρίδα νικητή.

20η Σεπτεμβρίου: «Η μάχη για την σιταποθήκη ακόμα συνεχίζεται. Οι Ρώσοι πυροβολούν από κάθε πλευρά. Παραμένουμε άπρακτοι στο υπόγειό μας. Κανείς δεν μπορεί να βγει.
«Ο επιλοχίας Νούσκε σκοτώθηκε καθώς βρέθηκε έξω σε έναν δρόμο. Φτωχέ μου σύντροφε είχες τρία παιδιά» .

22η Σεπτεμβρίου: «Η ρωσική αντίσταση στην σιταποθήκη έσπασε. Τα στρατεύματά μας προχωρούν προς τον Βόλγα. Καταμετρήσαμε περί τους 40 Ρώσους νεκρούς στο κτήριο της σιταποθήκης.

«Οι μισοί έφεραν ναυτικές στολές, ήταν παλιοί θαλασσόλυκοι. Συνελήφθη ένας αιχμάλωτος σοβαρά τραυματισμένος χωρίς να μπορεί να πράξει ή να πει οτιδήποτε.

Η τελευταία καταχώρηση του Χόφμαν έχει ημερομηνία 27 Δεκεμβρίου. Ο ίδιος σκοτώθηκε στην τελική φάση της σύγκρουσης ή αιχμαλωτίσθηκε από τους Σοβιετικούς και πέθανε κατόπιν. Πάντως δεν επέστρεψε ποτέ στο σπίτι του… όπως είχε σχεδόν προβλέψει.