Σύνταγμα Πεζικού Hoch & Deutschmeister: Πάνω από 300 χρόνια στη μάχη (εικ.)

Το Αυστριακό Σύνταγμα Πεζικού Hoch und Deutschmeister είναι ένα από τα αρχαιότερα συντάγματα της Ευρώπης. Πολέμησε από το 1696 και τίμησε τα όπλα του μέχρι και το 1945, σε όλα τα πεδία μαχών όπου έδρασε. Το σύνταγμα αντλεί την καταγωγή του από το Τάγμα των Τευτόνων Ιπποτών, το οποίο ιδρύθηκε το 1190.

Το 1696 ο Φραγκίσκος Λουδοβίκος, κόμης του Παλατινάτου και δούκας του Νάουμπεργκ και μεγάλος μάγιστρος του τάγματος των Τευτόνων ιπποτών, αποφάσισε την συγκρότηση του συντάγματος πεζικού Hoch und Deutschmeister το οποίο θα συμμετείχε στον πόλεμο κατά των Οθωμανών.

Το σύνταγμα οργανώθηκε βάσει του οργανογράμματος του Αυστριακού Στρατού. Διέθετε τρία τάγματα, έκαστο με τέσσερις λόχους μουσκετοφόρων – 12 λόχοι συνολικά – και δύο λόχους γρεναδιέρων. Το σύνταγμα εντάχθηκε στην στρατιά του περίφημου πρίγκιπα Ευγένιου της Σαβοΐας και μετείχε στη μάχη της Ζέντα, όπου μια διαλύθηκε μια τεράστια οθωμανική στρατιά. Δεν είναι γνωστή η δράση του συντάγματος στους πολέμους κατά των Γάλλων και θεωρείται πως παρέμεινε, ως φρουρά, στο ουγγρικό μέτωπο, έναντι των Τούρκων.

Το σύνταγμα αναφέρεται και πάλι στις επιχειρήσεις κατά των Τούρκων, το 1717-18. Διακρίθηκε ιδιαίτερα κατά την επιχείρηση κατάληψης του Βελιγραδίου από τους Τούρκους. Έδρασε στον Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής (1740-48), εξελισσόμενο σε μια από τις πλέον επίλεκτες μονάδες του Στρατού των Αψβούργων.

Κατά τον Επταετή Πόλεμο (1757-63) το σύνταγμα διακρίθηκε και πάλι σε όσες επιχειρήσεις έλαβε μέρος.  Στην μάχη του Κολίν, το 1757, συντέλεσε καταλυτικά στην ήττα του μέχρι τότε αήττητου Πρωσικού Στρατού του Μεγάλου Φρειδερίκου.

Από το 1769 τα αυστριακά συντάγματα αριθμήθηκαν και το σύνταγμα έλαβε την ονομασία 4ο Σύνταγμα Πεζικού Hoch und Deutschmeister (4ο HuD, χάρη συντομίας) και τιμώμενο για τη δράση του ανέλαβε καθήκοντα φρουράς της πρωτεύουσας Βιέννης. Στο σύνταγμα εντάσσονταν ακόμα και γόνοι της αυτοκρατορικής οικογένειας των Αψβούργων. Το σύνταγμα πολέμησε και πάλι κατά των Τούρκων το 1788-90. Διακρίθηκε και πάλι στη μάχη του Βελιγραδίου, το 1788.

Ήταν στους Πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης και στους Ναπολεόντειους Πολέμους όπου το σύνταγμα έγραψε, πραγματικά, ιστορία, συμμετέχοντας σε περισσότερες από 90 μάχες, σε διάστημα 23 ετών. Μετά την οριστική πτώση του Ναπολέοντα το σύνταγμα παρέλασε στο Παρίσι, εκπροσωπώντας την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, στις τελετές για την συμμαχική νίκη.

Το 1849 το σύνταγμα διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην κατάπνιξη της Ουγγρικής Επανάστασης, τελώντας υπό τις διαταγές του περίφημου στρατάρχη Ραντέτσκι. Το σύνταγμα πολέμησε ηρωικά ακόμα και στον πόλεμο κατά της Πρωσίας, το 1866, μετέχοντας στη μεγάλη μάχη του Κένιγκρατς. Το 1904 η μπάντα του συντάγματος εκπροσώπησε την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία στις ΗΠΑ, στη μεγάλη διεθνή έκθεση του Σεντ Λούις.

Με την έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το σύνταγμα στάλθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο και πολέμησε ηρωικά κατά των Ρώσων, υφιστάμενο όμως και πολύ βαριές απώλειες. Ένας εκ των διοικητών του, ο συνταγματάρχης βαρώνος φον Χολσχάουζεν, σκοτώθηκε πολεμώντας, το 1915. Το σύνταγμα παρέμεινε στο Ανατολικό Μέτωπο μέχρι τη ρωσική συνθηκολόγηση και κατόπιν στάλθηκε στο Ιταλικό Μέτωπο όπου και έδρασε μέχρι το πέρας του πολέμου.

Το σύνταγμα συνέχισε να υπηρετεί στον Αυστριακό Στρατό και μετά την κατάρρευση της μοναρχίας. Το 1938, μετά την προσάρτηση της Αυστρίας στη Γερμανία το σύνταγμα έλαβε την ονομασία 134ο Σύνταγμα Πεζικού και εντάχθηκε στην 44η Αυστριακή Μεραρχία Πεζικού του Γερμανικού Στρατού. Πολέμησε στην Πολωνία, το 1939 και στη Γαλλία το 1940. Κατόπιν εκπαιδεύτηκε για να συμμετάσχει στην σχεδιαζόμενη απόβαση στην Αγγλία, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Συμμετείχε, στην συνέχεια, στην επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Έλαβε μέρος στη μεγάλη μάχη του Κιέβου, όπου αιχμαλωτίσθηκαν άνω των 600.000 Σοβιετικοί στρατιώτες. Μετείχε στη μεγάλη γερμανική επίθεση του 1942 που οδήγησε τον Γερμανικό Στρατό στο Στάλινγκραντ. Στη μάχη αυτή η 44η ΜΠ και το 134ο Σύνταγμα, καταστράφηκαν, ολοκληρωτικά, μετά την κύκλωση της Γερμανικής 6ης Στρατιάς, στην πόλη αυτή.

Το σύνταγμα ανασυγκροτήθηκε, μετά την καταστροφή του Στάλινγκραντ και έλαβε την ονομασία 134ο Σύνταγμα Γρεναδιέρων και εντάχθηκε στην αναγεννημένη 44η Μεραρχία Γρεναδιέρων Hoch und Deutschmeister. Η Μεραρχία στάλθηκε στην Ιταλία και έδρασε στην Ίστρια και το Νότιο Τυρόλο, αφοπλίζοντας τις ιταλικές δυνάμεις.

Το 1944 στάλθηκε στην Ουγγαρία, προσπαθώντας να αναχαιτίσει την σοβιετική πλημμυρίδα. Συνέχισε να μάχεται μέχρι το 1945, στη Νότια Γερμανία. Οι επιζώντες του συντάγματος και της μεραρχίας, κατόρθωσαν να κινηθούν δυτικά και να παραδοθούν στις βρετανικές και αμερικανικές δυνάμεις.

Αξιωματικός και μουσκετοφόρος του συντάγματος το 1696.

Αξιωματικός και μουσκετοφόρος του συντάγματος το 1710.

Αξιωματικοί και γρεναδιέρος του συντάγματος κατά τον Επταετή Πόλεμο (1756-63).

Γρεναδιέρος και μουσικοί του συντάγματος με στολές που ήταν σε χρήση το διάστημα 1769 – 1798.

Αξιωματικός και στρατιώτες κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους.

Τυφεκιοφόρος του συντάγματος στην έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.