Το τυφέκιο των “επίλεκτων σκοπευτών” των Ναπολεόντειων Πολέμων (vid.)

Οι Βρετανοί έμαθαν με μεγάλο κόστος σε αίμα την αξία των αυλακωτών τυφεκίων κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας. Το 1800 επελέγη το σχέδιο του Ιεζεκιήλ Μπέικερ για τον εξοπλισμό του Experimental Rifle Corps.

Κατά τις δοκιμές βλήθηκαν 12 βολές εκ των οποίων οι 11 πέτυχαν τον στόχο, ένα στρογγυλό ξύλο διαμέτρου 1,8 μ. σε απόσταση 270 μ. Ακολούθησε η παραγωγή και αξιολόγηση διαφόρων υποδειγμάτων από το 1800 έως το 1837, από διάφορους κατασκευαστές, αλλά πάντα με την ονομασία Baker rifle. Το τυφέκιο είχε βάρος περί τα 4 Kg και διαμέτρημα 15,9 mm.

Το όπλο έγραψε τη δική του ιστορία με τον Βρετανικό Στρατό κυρίως στους Ναπολεόντειους Πολέμους εξοπλίζοντας το επίλεκτο 95ο Σύνταγμα, γνωστό ως Rifles, τα ελαφρά τάγματα της Γερμανικής Λεγεώνας του Βασιλέως και επίλεκτους λόχους ή και τάγματα άλλων συνταγμάτων – το 5ο Τάγμα του 60ου Συντάγματος, οι επίλεκτοι λόχοι ακροβολιστών του 6ου και 7ου Τάγματος του 60ου Συντάγματος, του 23ου Συντάγματος Φουζιλιέρων και οι σκοπευτές των λοιπών ταγμάτων της Γερμανικής Λεγεώνας του Βασιλέως. Ο πλέον παράδοξος χρήστης του ήταν το 10ο Σύνταγμα Ουσάρων.

Το όπλο, λόγω των ραβδώσεων της κάννης, ήταν πιο δύσκολο, σε σχέση με το κοινό μουσκέτο, να γεμίσει και κατά συνέπεια είχε πιο αργό ρυθμό βολής. Καλά εκπαιδευμένοι άνδρες όμως ήταν ικανοί να βάλλουν δύο βολές ανά λεπτό. Τα κοινά μουσκέτα Brown Bess του Βρετανικού Στρατού επιτύγχαναν, σε αντιδιαστολή, διπλάσια ταχυβολία. Το μεγάλο πλεονέκτημα του όπλου όμως ήταν η ακρίβειά του.

Στα χέρια ενός έμπειρου σκοπευτή το όπλο μπορούσε να πλήξει σε αποστάσεις που τα κοινά μουσκέτα που διέθεταν, κυρίως, οι αντίπαλοι, δεν μπορούσαν να απαντήσουν. Έχει καταγραφεί επιτυχές πλήγμα από τον τυφεκιοφόρο Τόμας Πλάνκετ του 1ου Τάγματος του 95ου Rifles κατά του Γάλλου στρατηγού Κολμπέρ και δύο επιτελών του από απόσταση 550 μ. στη μάχη του Κακαμπέλος στην Ισπανία το 1809.