Ζίγκμουντ Ράσερ: Ο εγκληματίας “γιατρός” των SS και τα φρικτά “πειράματα”

O Ζίγκμουντ Ράσερ γεννήθηκε το 1909. Ήταν παιδί γιατρού και ακολούθησε την καριέρα του πατέρα του. Άρχισε τις σπουδές στην ιατρική το 1933 όταν ανέβηκε ο Χίτλερ στην εξουσία. Αμέσως ο Ράσερ έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος. Το 1939 εντάχθηκε στα SS. Χάρη στις διασυνδέσεις της συζύγου με τον Χίμλερ ο Ράσερ προωθήθηκε άμεσα και του επετράπη η διεξαγωγή πειραμάτων σε ανθρώπους στο στρατόπεδο του Νταχάου.

Το 1941 ζήτησε από τον Χίμλερ να του διαθέσει κρατούμενους ως ανθρώπινα πειραματόζωα για να διαπιστωθεί η ανθρώπινη αντοχή σε μεγάλα ύψη. Τα «πειράματα» γίνονταν προς όφελος της γερμανικής αεροπορίας. Πράγματι ο Χίμλερ του διέθεσε 200 κρατουμένους. Τα “πειράματα” διεξήχθησαν την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1942 με τη χρήση θαλάμου προσομοίωσης συνθηκών μεγάλου ύψους (έως 21.000 μ.). Ο Χίμλερ τόνισε πως αν κάποιο από τα ανθρώπινα πειραματόζωα επιζούσε των πειραμάτων δεν θα εκτελείτο.

Ο Ράσερ όμως διαφώνησε καθώς, όπως είπε, ήταν απλώς Ρώσοι και Πολωνοί που, κατά τη γνώμη του, η ζωή τους δεν είχε καμία αξία. Από τους 200 κρατουμένους που χρησιμοποιήθηκαν στα «πειράματα» 80 πέθαναν κατά τη διάρκειά τους και όλοι οι υπόλοιποι δολοφονήθηκαν.

Ο Ράσερ όμως προχώρησε και σε «πειράματα» ψύξης. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησε 300 κρατουμένους ως πειραματόζωα. Και αυτά τα «πειράματα» έγιναν στο Νταχάου. Οι κρατούμενοι έπρεπε να μείνουν επί 14 ώρες γυμνοί σε συνθήκες παγετού, ή να αντέξουν τρεις ώρας σε μια δεξαμενή με παγωμένο νερό. Και στα δύο «πειράματα» η θερμοκρασία και οι καρδιακοί παλμοί των θυμάτων παρακολουθούνταν με ηλεκτρόδια.

Αμέσως μετά, όσοι επιζούσαν, ρίχνονταν σε βραστό νερό για να ζεσταθούν… θεωρητικά. Τα «πειράματα» αυτά συνεχίστηκαν ως το 1944. Ο νοσηρός εγκέφαλος του Ράσερ όμως σκέφτηκε τη δημιουργία ενός χαπιού που υποτίθεται θα σταματούσε τις αιμορραγίες από τραύματα.

Τα νέα θύματα του Ράσερ έπαιρναν το χάπι και κατόπιν πυροβολούνταν. Άλλοι πιο άτυχοι κρατούμενοι μετά τη λήψη του χαπιού απλώς ακρωτηριάζονταν, χωρίς φυσικά αναισθησία, με τους δημίους να τους παρακολουθούν καθώς πέθαιναν από αιμορραγία μέσα σε φριχτούς πόνους.

Ο αδίστακτος Ράσερ δεν δίστασε να κοροϊδέψει και τον ίδιο τον Χίμλερ δηλώνοντας πως έχει επιτύχει να παρατείνει χρονικά τη γυναικεία γονιμότητα, προβάλλοντας ως παράδειγμα την σύζυγό του που γέννησε τρία παιδιά μετά τα 48 της χρόνια. Όλα όμως ήταν μια απάτη. Τα παιδιά που ο Ράσερ παρουσίασε στον Χίμλερ δεν ήταν δικά του. Τα είχε απλώς απαγάγει μαζί με τη γυναίκα του.

Όταν η απάτη έγινε γνωστή ο Χίμλερ εξοργίστηκε τόσο που έστειλε το ζεύγος στο στρατόπεδο του Μπούχενβαλντ. Ανακρίσεις έδειξαν πως ο Ράσερ είχε κάνει και άλλα εγκλήματα, από τη δολοφονία του βοηθού του, μέχρι την υπεξαίρεση χρημάτων και την κλοπή επιστημονικών εργασιών άλλων. Τον Απρίλιο του 1945 μεταφέρθηκε στο Νταχάου όπου και εκτελέστηκε με εντολή του Χίμλερ στις 26 του μηνός.